Van Bangkok naar Phnom Penh

Bangkok (27-10-2006)

Nee, we hebben nog niet gefietst. Lag ook niet in de planning. We zitten in Bangkok om eerst aan het klimaat te wennen!! De fietsen zijn, wonder boven wonder, op tijd en vrijwel onbeschadigd aangekomen. Kunnen ze toch nog iets goed doen op Schiphol! ;-) Alleen kleine slag in het wiel van mijn gloedjenieuwe fiets, maar dat schijnt Ronald te kunnen fixen met de spaken dus komt helemaal goVlucht prima, eigenlijk te kort want lag net lekker te tukken.... Inchecken ging zelfs zo goed dat we niks hebben hoeven bijbetalen voor de fiets! Truukje: twee fietsen + bagagekarretje + alle gereedschap = 46 kg = maximaal wat je in mag checken. Alle kleren + camera's+ schoenen + boeken etc. : handbagage! Een rugzak, stuurtas en twee plastic tassen en gaat prima.... Heb nog nooit zo weinig meegenomen, als we niet waren gaan fietsen hadden we alle bagage voor een maand als handbagage meegenomen! Heeft ons in ieder geval al 80 euro voor de heenweg uitgespaard....

In Bangkok aangekomen door busje naar redelijk sjiek hotel gebracht, maar dat zat bij het 'startpakket' dat we hadden gekocht bj een reisorganisatie. Zou ik zelf nooit uitgekozen hebben, echt zo'n pakketreis-hotel, met zwembad en airco enzo. Anderhalve dag nu Bangkok verkend. Hoogtepunten: Grand Palace, Thaiboxing wedstrijd, tuk tuk uiteraard en eten bij stalletjes op straat. Ondanks waarschwingen en ervaringen vinden we de mensen hier echt prima. We zijn vrij wantrouwig na ervaringen in Tunesie, Mexico en Brazilie, maar het valt hier echt alles mee. Mensen die je aanspreken komen tot nu toe niet aanzetten met een of andere fabriek of 'gratis' tourtje. Toen mensen me tot drie keer toe vertelden dat de tempel toch echt dicht was vanmorgen begon ik ze te geloven, maar de eerste twee keer riep ik hard dat dat een 'scam'-truc was want dat stond in de Lonely Planet..... Maar hij was echt dicht dicht voor een ceremonie van de koning.... 

Vandaag een hele drukke dag gehad, geprobeerd alles van Bangkok in 1 dag te zien. Ontzettend veel gelopen want we moeten natuurlijk een klein warming-upje hebben voor morgen. Programma: 69 km. Waarheen: goeie vraag, in ieder geval richting het oosten.

Snel meer, vermoedelijk pas weer in Cambodja (november), hopelijk eerder.

Liefs!

p.s. Foto's komen later, heb geen USB-kabel bij me.... En Ronald zit lekker biertje te drinken op Th Khao San, voor de kenners.... Die is niet zo van het computeren als het geen werk is...

Gefietst!     (29-10-2006)

Jaja, we hebben gefietst! De eerste 125 kilometers staan op de teller! Voor dat we Bangkok hebben verlaten hebben we eerst nog even onze voeten laten masseren. Met een busje zijn we naar buiten de stad gebracht omdat in Bangkok fietsen niet echt te doen is. Bij een of ander tankstation zijn we met ons hele hebben en houwen op straat gezet. 10.00 's ochtends en zweten!!! De temperatuur is echt de grootste hindernis. Iedereen die wel eens in de tropen is geweest weet waar ik het over heb..... We hebben tot nu toe op het heetste moment van de dag gefietst en dat is regelrecht AFZIEN. Elke 5 kilometer een keer stoppen is toch wel het credo. Schaduw is er dan ook echt ner-gens. Een stukje schaduw van 2 m2 is echt genieten.

Qua afstand is het op zich te doen, eerste dag 70 km en vandaag 54, maar door die mega-hindernis gaat het echt stukken langzamer dan in Nederland. Velen van jullie hebben mij vast voorgerekend dat het maar een paar uurtjes fietsen zou zijn, maar met al het afstappen, uitpuffen en Kodak-momentjes erbij zijn we toch zo'n 5,5 uur onderweg geweest vandaag (54 km)! Hier moet ik wel bijvertellen dat dit inclusief een dorpsfeest is waar we zo ongeveer aanbeden werden als Buddha.... Zodra we stil stonden met onze fietsjes kwamen de mensen op ons afstromen, zeggen dat we mee moesten dansen en handjes geven. Geweldige ervaring! Heb helaas weer geen USB-kabel hier, maar wel veel coole foto's 

Wat ontzettend leuk is, is dat iedereen die je passeert hallo roept! Een grote glimlach op hun gezicht en soms liggen ze half in een deuk. We zijn echt een atractie, weet niet of dat door ons hoofd komt of gewoon door de fietsen??? Wij zitten af te zien in de 40 graden en zij lekker in hun A/C auto of op hun brommertjes! De leukste passant was vanmiddag een man op de brommer die 'welkom in Thailand' riep, zich omdraaide en later weer terug kwam met een tasje met twee flesjes cola! (en nog een keer 'welkom in Thailand!') En toen reed hij weer door! Echt heel grappig, gratis en voor niks en gewoon gesealed.

De 'hotels' zijn wat aan de magere kant, gisteren met een wc in het mdiden van de badkamer! Zonder leidingen maar met emmertje ernaast. De douchekop komt tot de borst en de bedden hebben wel een laken om op te liggen maar geen om onder te liggen. En zijn zo hard als een plank. Vannacht ruim twaalf uur geslapen, ondanks ons plan om om 7:00 op de fiets te zitten! Was bljikbaar nodig.Nu zitten we in een soort bungalowparkje met kamertje, wel relaxt. 

We zitten nu in Sa Keo, een dorpje redelijk in de buurt van de grens. Internet is op zich ook in de kleine dorpjes aanwezig, wel wat moeilijk te vinden. Maar het is de locals niet te doen om het internetten, maar om het gamen. Ziten hier allemaal kindjes om ons heen als een idioot te klikken en te schieten. 

Oh ja nog wat over het eten: het is opstaan en gaan slapen met eten van de straat. Restaurantjes zijn er niet echt, vooral stalletjes waar een paar verschillende gerechten gemaakt worden. Beetje eten wat de pot schaft dus! Af en toe een zak chips tussendoor voor de afwisseling. 

Dat was het weer even voor nu, binnenkort hopelijk foto's! Morgen naar de grens fietsen. En wat eerder beginnen om de hitte voor te zijn!!

Liefs 

p.s. Astrid: heb je niet gezien vandaag!!! Maar goed, we hebben ook bijna niet op de hoofdweg gezeten! We zijn van Kabin Buri naar Sa Kaeo gegaan, zegt dat je wat?? Heb ik Sa Kaeo wel naar alle bussen gekeken! Maar er zaten errug weinig 'blanken' in...... Of zie je er inmiddels ook uit als een Aziaat? Veel plezier in Australie!

Cambodja     (01-11-2006)

Cambodja is bereikt!! Dat is ons alvast gelukt!
Na ons laatste verhaal hadden we nog 1 etappe in Thailand, met 79 km. de langste tot nu toe. Ons boekje is opgesteld door die-hards, dus als zij spreken van 'vals plat' (en dat deden ze bij deze etappe voor het eerst), dan betekent dat TRAPPEN MET JE DONDER!! Heuvels heuvels heuvels niks plats aan..... Dus die dag was een zware.... Wegen in Thailand waren perfect (kunnen we nu zeggen haha), mooi glad asfalt en af en toe dus wat heuvelig. De temperatuur is nog altijd de grootste uitdaging. 

Gisterenochtend vroeg naar de grens met Cambodja, omdat ons verteld was dat het daarna druk wordt. Voorbereid op lange onderhandelingen over de prijs, uuuuuren wachten in de rij, etc. zijn we erg verbaasd als we overal gelijk aan de beurt zijn en het netjes volgens het boekje verloopt. Goede prijzen, nette mensen, niks aan de hand. Uiteindelijk zijn we binnen een uur Thailand uit en Cambodja in, maar dat komt vooral omdat we ons hebben staan verbazen over het gehele gebeuren daar bij de grens: massa's handkarren die naar de markt in Thailand gaan, drukte van jewelste, en de grote oversteek van 'links rijden' naar 'rechts rijden', heel grappig! Net over de grens zijn heel veel superdeluxe casino's omdat gokken in Thailand verboden is, raar contrast met de rest! Cambodja is ineens een enorm verschil met Thailand: weg asfalt, veel meer arm-uitziende mensen en veel meer stof en puinhoop op de straten. Het is ongelooflijk druk en we hebben veel concentratie nodig om iedereen en alle gaten in de weg te omzeilen. Als we de eerste drukte verlaten hebben blijft de weg nog steeds erg slecht. Snelheid zakt terug naar 14 km/h. Ook hier weer zwaait iedereen van de kant van de weg naar ons, maar hier gaat het zelfs nog verder: vanuit allerlei (onzichtbare) uithoeken hoor je hallo-geroep van kinderen, maar je ziet ze niet! Dus gewoon enthousiast zwaaien en ineens komen groepjes kinderen tevoorschijn. Ik voel me net een Clini-clown, al die kindjes die niks hebben en gaan lachen als je voorbijkomt. De weg gaat alsmaar rechtdoor (en ohja: dit is de snelweg!! hoofdweg tussen Thailand en Angkor).

Om wat tijd te winnen hebben we vandaag besloten twee etappes te combineren en met een pick-up mee te gaan. Dit omdat er volgens de Lonely PLanet geen bussen uit Sisophon zouden gaan. Dit zijn 'share-taxis': met zijn allen achterin de pick-up tot hij vol is. Wij vroeg op pad, werden direct overladen door een aantal mannen die je fiets beetpakken, en wij een dealtje gesloten om naar Siem Reap te gaan. (Klein detail: van medefiesters gehoord dat deze weg ondergelopen c.q. weggevaagd zou zijn). Fietsen worden ACHTER de pickup gebonden, ze gaan er niet in want dat zijn kostbare plaatsjes voor mensen. We houden ons hart vast maar ze worden op grote zakken gebonden dus ze lijken veilig. En nu is het wachten tot de pick-up vol is. Ja, waaaaaachten. Twee uur dus. Ja net de Malibu-reclame ja. Maar wel ontzettend veel gezien! Chauffeurs die bagage van mensen 'afpakken' om vast op hun pick-up te binden zodat ze wel mee moeten! Of chauffeurs die gewoon knokken om een passagier! Kreeg bijna de neiging om mee te gaan doen want we hadden het na een tijdje wel aardig gehad met wachten. Leuke was: er stonden vier half-beladen pick-ups naar SiemReap te wachten tot ze vol waren.... :-(

Toen het toch uiteindelijk begon te rijden werden we nog even bijna opgelicht over de prijs, maar Ronald heeft een grote mond (en kop groter haha) opgezet dus dat kwam uiteindelijk goed. En nu drie uur stuiteren over gravel. En de wegen waren inderdaad weggespoeld. Hier hadden we met de fiets NOOIT doorheengekund. Ja waden tot je middel in het water. Er stonden tractoren om de voertuigen uit de modder te trekken. Geniaal. Leuke foto's en video. De fietsen hebben de tocht redelijk overleefd, alleen weer net zo smerig als gisteren terwijl Ronald ze net helemaal met tandenborstel had schoongepoetst! :-( 

Vandaag wilden we nog naar Angkor gaan, dachten dat we een middag hadden, maar al met al zijn we ZES UUR bezig geweest om 100 km verderop te komen dan waar we wakker zijn geworden.......

Nu in Siem Reap, het meest toeristische dorp van het land. Prijzen ver-tig-dubbeld, porties gehalveerd. Erg ingesteld op toeristen met dollars. Zijn wij in principe ook, maar na een week Azie op de fiets ga je er toch anders tegenaan kijken. Je ziet een hele hoop.

Oh ja!!! Heb gisteren al Khmer kunnen spreken! Heb eten besteld in Khmer (en we kregen nog het goede ook haha), en met kleine kindjes gepraat! Leuk om na die paar hulpeloze dagen in Thailand eindelijk wat te kunnen zeggen!

Komende twee a drie dagen Angkor bekijken, waaronder de beroemde Angkor Wat. Ook weer op de fiets! (jaha, valt mee he hoeveel we fietsen!)

Tot later!

Angkor     (04-11-2006)

Daar zijn we weer! Moe maar voldaan van alle tempels in Angkor! In tegenstelling tot wat veel mensen denken is Angkor Wat 'slechts' een van de tempels in het ontzettend grote gebied van Angkor. Zo heb je ook Angkor Thom en vele kleinere tempels. De meeste mensen raden aan hier tenminste drie dagen voor uit te trekken maar het liefst een week. Maar.... strak als onze planning is moet het eigenlijk in twee! De eerste dag op de fiets, 50 km door het park, en de tweede dag met een 'remorque-moto', een aanhanger getrokken door een brommer (erg relaxt!!). 

Op de eerste dag een route gevolgd langs verschillende mooie kleinere en vooral zeer rustige tempels. Het was ontzettend warm en later op de dag heel vochtig. Klimmen op hoge treden en daarna weer 10 km fietsen doet je niet echt tot rust komen! Het 'vervelende' aan het geheel vonden we dat er absoluut niets aan duurzaam toerisme wordt gedaan. Iedereen mag OVERAL op lopen, staan, klimmen. Echt zonde, want als ze zo doorgaan is het over een paar jaar verpest. Ook weinig prullenbakken, goede wegen, etc. Je betaalt er 40 dollar voor 3 dagen voor waarvan 30 dollar pure winst voor de exploiterende olie-maatschappij is en slechts 10% gaat naar behoud. Zoals dat altijd gaat bij ons moet de dag eigenlijk voller gepropt worden dan reeel is, dus om de tijd tot de zonsondergang te 'doden' trekken we nog even een sprintje van 10 km op en neer naar een afgelegen tempel, om er vervolgens achter te komen dat de zon stiekem al om 17:00 begint onder te gaan in plaats van de geplande 17:45!! We wilden hem vanaf een heuvel bekijken samen met 1000 anderen, maar ze hadden er niet bijgezegd dat je daarvoor nog 15 minuten een steile heuvel opmoest.... Boven aangekomen was het 1.tempel die we wilden zien met zonsondergang was veel te ver weg 2. heiig en 3. zon weg. Jammer!! Nu nog 10 km naar huis in het donker met alle toeristen in bussen, brommers en 'remorque-moto's' op dezelfde weg! Bekaf.

Tweede dag gereserveerd voor Angkor Wat en Angkor Thom, en zoals gezegd hebben we ons laten chauffen! Mag ook wel eens! ;-) Leuk om lekker van A naar B naar A naar B te rijden zonder dag er iemand begint te klagen! Om 5:00 stonden we fris en fleurig (...) bij Angkor Wat op de zonsopkomst te wachten. Toegegeven: moeite werd beloond. Prachtig om te zien, ook leuk om al die kleine flitsjes van de honderden aanwezige camera's te zien! Angkor Thom is een grote oude stad van 10 km2 met een paar grote tempels erin. De Lonely Planet gaf tips om de juiste tempels op de juiste rustige momenten te zien, en dat is gelukt. Mooi licht om foto's te maken (nee staan er nog niet op, heb camera niet bij me!). Rond de lunch naar Angkor Wat, het mooiste voor het laatst bewaard! En we kunnen niet anders zeggen: dit is echt de mooiste, heel bijzonder. Het moment was ook hier goed getimed: tempel was bijna leeg, i.t.t. eind van de middag toen er massa's mensen liepen! Nog steeds jammer dat iedereen overal op mag klimmen. Na een paar uur hebben wij toch wel elk hoekje gezien denken we, en vragen ons af hoe mensen hier meerdere dagen kunnen doorbrengen. We hebben Angkor Wat ook nog uit een soort van luchtballon bekeken, ook heel leuk! We laten onze chauf telkens heen en weer rijden, want dan moeten we weer plassen, dan weer eten bij een van de weinige niet-toeristische eettentjes, dan weer souvenirs kopen, en dan voor de derde keer op 1 dag terug naar Angkor Wat.... Want ook de zonsondergang wilden we hier bekijken. 100 foto's verder zit de dag erop... (ruim twaalf uur tempels op 1 dag!!)

Na een dag tempels sjokken wilden we ons laten masseren, en dat kan hier overal en door iedereen. Om iets goeds te kunnen doen zijn we naar een massageschool voor blinden gegaan. Bijzonder om door een blind persoon gemasseerd te worden! 'Mijn' (Marlies) masseur vond dat ik een hele sterke man was! :-)

Vandaag met de boot over het grote meer (Tonle Sap), omdat er geen wegen zijn (en dus niet omdat we zwak zijn!!!). Volgens de boekjes moest dit 3 uur duren, maar kon ook wel eens 8 uur duren als het water laag stond (het is een seizoensgebonden meer). Het water stond behoorlijk hoog, dus wij na 3 uur op de uitkijk naar de aanlegsteiger. Dit konden we nog 3,5 uur blijven doen, want het 'tochtje' duurde 6,5 uur, op het dak van de boot in de zengende hitte. Eerst waren de fietsen doodleuk op de boot naar Phnom Penh gelegd (waar we nog niet heen willen), terwijl wij de boot niet opkwamen met onze tickets. Fietsen er weer af laten halen en naar de volgende boot. Of we wel even 3 dollar wilden dokken voor het dragen van de fiets. (ongeveer een maandsalaris hier). Eraf heb ik hem zelf maar omhoog gesjouwd....
Tochtje was bijzonder, met een ca. 3,5 m brede boot door een vaargeul van 2,5 m, omringd door ondergelopen bomen. Af en toe duiken dus om geen zweepslagen van de takken te krijgen. Vooral lachen als we een tegenligger hadden.... 

Voor morgen wilden we een bus regelen om wat etappes te combineren om tijd in het zuiden te winnen, maar bussen hier schijnen geen fietsen mee te nemen!!! Wat een onzin! Hebben ze geen plek voor andere bagage.... Boos worden betekent hier gezichtsverlies, nou moet je Ronald zich eens op zien winden! hahaha. Tot tien tellen dan maar. Alternatief is weer met een pickup, maar dat 'wachten-totdat-hij-vol-is-principe' van de vorige keer is niet zo goed bevallen. Wij westerlingen willen nog altijd precies weten waar we aan toe zijn! Anders kan je toch niet plannen?? Dus..... zit niet anders op....... dan toch maar te fietsen...... 108 km nog wel. We willen toch echt tijd winnen, dus dan maar 2 etappes combineren....

Vanmiddag nog 'even' (jaja dat doen we nogal eens) een tochtje op en neer van totaal 30 km. Hier hadden we 3 uur de tijd voor voordat het donker wordt, inclusief bezoek aan hetgeen we wilden zien. Klinkt simpel, maar dit bleek dus echt de slechtste weg tot nu toe! Gravel, geen rechte meter te bekennen, en putten van 2 vierkante meter en 30 cm diep aan de lopende band. Als het licht is al een uitdaging, in het donker niet te doen! We gingen Killing Caves bekijken, grotten waar in het Khmer Rouge tijdperk (eind jaren 70) mensen in grotten naar beneden werden gegooid om te doden. Een hele macabere gewaarwording, vooral het besef dat het zo kort geleden is. Khmer Rouge heeft in de jaren 90 ook genadeloos toeristen vermoord. Naar idee. Onze 'gids' vertelde ons ook nog even fijn dat we niet te laat terug moesten fietsen, want anders staan er bandieten langs de weg om je te overvallen . Dat is pas een goede motivatie om de longen uit je lijf te trappen en je ballen uit je broek te stuiteren! Net voor donker weer in het dorp aangekomen. (met al onze centjes nog op zak)

Nu op tijd slapen, want morgen staat er dus 108 km op het programma!!

Bikkels!     (09-11-2006)

We zijn nu in Phnom Penh (zie volgend bericht), maar eerst even vertellen over de reis ernaar toe!
Zoals in het vorige bericht vermeld hadden we een tocht van 108 km voor de boeg en jajajajaja: HET IS GELUKT! En nu het betere nieuws: in minder dan 6 uur fietsen!! We beginnen het te leren! De weg was wel stukken saaier dan dat we gewend waren, veel voorbijrazend verkeer. We zijn vroeg begonnen en hebben in de eerste twee uur 44 km afgelegd, en toen was het pas half negen, dus dat schiet lekker op!

Onderweg zijn we door een paar jongens uitgenodigd om bij hen thuis te komen drinken en eten, super! Bij vader op tafel! We hadden wel net ontbeten dus dat was even lastig, dus nu wordt in dat dorp het nieuws verspreid dat Westerlingen echt weinig eten! haha.

Op deze route hebben we ook nog een drijvend dorp bezocht, waar 10.000 mensen op boten wonen die nergens aan vast zitten. Grappig om te zien hoe het leven er daar aan toe gaat.

Wat betreft de fietsroute was vooral het stuk tot Siem Reap tot nu toe het leukste, vanuit Thailand. Door de rest van Cambodja gaat het grotendeels over echte hoofdwegen die gewoon goed geasfalteerd zijn. Dit betekent dat verkeer voorbijraast, en niet iedereen omkijkt om te zwaaien! Daarom hebben we de dag na onze bikkeldag weer een stukje met de auto gedaan en ons verderop af laten zetten zodat we in een ruk naar Phnom Penh konden. 

Naar Phnom Penh was een mooie route langs het meer, maar dichtbij de stad werd het snel druk. En druk is echt druk! Opperste concentratie om tussen de veeeeele brommers door te rijden. En niemand heeft voorrang! Behalve degene die het neemt. Tot nu toe waren wij dat ook gewoon, maar hier moesten we een beetje dimmen! Beste truuk is aan auto vastplakken en knallen zodra die gaat oversteken!