Geschiedenis

Archeologische vondsten hebben uitgewezen dat het schiereiland Qatar al bewoond was in de steentijd toen het klimaat milder was dan nu. Daarentegen is er zeer weinig archeologisch materiaal gevonden uit de oudheid en de middeleeuwen. Het opvallende aan de geschiedenis van Qatar is niet wat er is achtergelaten, maar de bijna magische verdwijning van enig zichtbaar teken van zesduizend jaar menselijke evolutie. De geschiedenis van Qatar is in vele aspecten de geschiedenis van de Bedoeïenen, die “enkel herinneringen meenemen en voetstappen achterlaten”, voetstappen die zijn verdwenen door de talloze zandstormen.

Qatar is ook de enige plaats in de Golfregio waar geen Portugese overblijfselen gevonden zijn. En aangezien de Portugezen overal in de Golf gebied veroverden of op z'n minst aanvielen, valt hieruit te concluderen dat Qatar op dat moment praktisch onbewoond moet zijn geweest. Qatar wordt ook niet genoemd in de verhalen van verschillende Europese reizigers tussen de 16e en begin 18e eeuw.Documenten laten zien dat Qatar een belangrijke rol heeft gespeeld in de vroege verspreiding van de Islam door het samenstellen van een vloot om de krijgers van de Heilige Jihad te vervoeren. Aan het begin van de 16e eeuw kregen de Portugezen steeds meer invloed in Qatar en beheersten zij de scheepvaart in de Perzische Golf, waar een einde aan kwam in 1538, toen het onderdeel werd van het Ottomaanse Rijk. Na de Turkse overheersing, die aan het begin van de Eerste Wereldoorlog eindigde, werd het een protectoraat van het Verenigd Koninkrijk. Daarvan werd het in 1971 onafhankelijk. Halverwege de 17e eeuw vestigde de Al-Thani familie zich in Qatar. Honderd jaar later zou deze familie de macht overnemen en de recente geschiedenis domineren. Het waren oorspronkelijk bedoeïenen van de Tamim-stam die vanuit Najd in nomadisch Centraal-Arabië arriveerden.

Eenmaal in Qatar aangeland werden het vissers en parelduikers en rond 1750 was Qatar dan ook al een bekend parelcentrum, vooral geconcentreerd in het noordwestelijke Al-Zubara, dat onder controle stond van de Al-Khalifa familie, die nu heersen over Bahrein. Vanaf het einde van de 18de eeuw werd Qatar vanuit Bahrein geregeerd en toen in 1867 de bevolking daartegen in opstand kwam, grepen de Britten in, verklaarden het gebied tot protectoraat en benoemden een lid van de familie al-Thani tot sjeik. Sjeik Mohammed bin-Thani was de eerste al-Thani emir en de hoofdstad werd Al-Bida, wat nu Doha is. Om zich te wapenen tegen de andere stammen in het gebied tekende hij een verdrag in 1867 met de Britten.Het leven in Qatar werd tot de Tweede Wereldoorlog gekenmerkt door armoede, honger en ziekte. In de jaren 30 maakte de ingestorte parelindustrie plaats voor de olie-industrie. De olie-export veranderde de kleine, arme bevolking direct in een van de rijkste volken ter wereld. De regerende sjeik Ali had weinig interesse in het regeren van het land, en liet dat min of meer over aan zijn neef Khalifa bin Hamad al-Thani vanaf halverwege de jaren vijftig, die in 1972 een coup pleegde en meteen de extravangen levensstijl van het koningshuis indamde. De jaren na de coupe van Khalifa werden gekenmerkt door politieke stabiliteit, stijgende olieprijzen en een toenemende welvaart.In juni 1995 werd Khalifa, op vakantie in Zwitserland, onverwacht vervangen door zijn zoon Sjeik Hamad bin Khalifa al-Thani, tot dan toe kroonprins en minister van defensie. De populaire nieuwe emir heeft de modernisering van het land versneld door politieke en institutionele hervormingen, zoals het recht voor vrouwen om auto te rijden en te stemmen, het aanmoedigen van onderwijs en het openstellen van het land voor toerisme. Hoewel niet-islamitische gemeenschappen tot in 2003 officieel verboden waren, werd hun aanwezigheid getolereerd. In 2003 werd er echter een nieuwe grondwet goedgekeurd, die de godsdienstvrijheid, de vrije meningsuiting en het recht op vergaderen vastlegde. Een grootschalige ontwikkeling van hotels en infrastructuur vond plaats als voorbereiding op de Asian Games die in 2006 in Doha werden gehouden.