Ziek op dag 1

Brrr wat is het hier koud!!

20 juni 2008

Mijn twee vooroordelen over Afrika kunnen overboord: het is hier NIET warm en NIET goedkoop. Gisteren gearriveerd op Kilimanjaro International Airport met een perfecte IPB-vlucht die me toch wel wat zenuwen had bezorgd. En meteen op je hoede zijn! bij het visumloket raakte ik in gesprek met de mensen voor mij, Amerikanen. Zij moesten $100 voor een visum betalen, terwijl mijn research vantevoren me toch echt $50 had verteld. Dus ik geef mijn paspoort met daarin $50 af en ik krijg keurig een visum. Wat blijkt: mijn voorgangers kregen ongevraagd een multiple entry visum voor een jaar, en ik (omdat ik $50 gaf) een single entry voor 3 maanden. Sneaky! Idem dito met het hotel: Lonely PLanet zei dat kamers $15 waren. Ik krijg een mooie kamer te zien, kosten $30. Is dat de goedkoopste? Nee ik heb ook kamers van $15 (overigens $12,5 als je in shillings betaalt, scheelt veel!), Doe me die maar dan. Na 1 uur in Tanzania al geleerd dat je continu moet vragen of dit het goedkoopste is wat ze hebben. Het is wel een hok waar ik slaap, veel meer dan 8 m2 zal het niet zijn, maar goed ik kan er prima slapen. Klamboe en Amerikaanse TV erbij dus lekker uit bed Oprah Winfreh gekeken! Vanmorgen moest ik verplicht tot 12 uur in bed liggen van mezelf om mijn lichaam een beetje te laten herstellen van de drukte en te korte nachten van afgelopen weken. Er moet tenslotte een berg bedwongen worden volgende week dus dan moet ik in topshape zijn! Heeerlijk om weer eens zo lang in bed te kunnen liggen zonder ook maar het kleinste beetje schuldgevoel omdat ik nog zoveel moet doen. Er is hier namelijk NIKS te doen. Dus dat is simpel. Ik heb twee dagen te besteden voordat mijn reisgenoten Meindert en Pieter aankomen, en met een Lonely Planet die geen enkele activiteit in deze stad kan bedenken dan rondwandelen kom ik ook niet veel verder. Dus ik geniet maar lekker van het niksen. Beetje op een terrasje gezeten ("ik wil graag wat eten" - "tuurlijk ga zitten, eerst wat drinken?" - "doe maar cola, wat heeft u te eten?" - "oh eigenlijk alleen kip met patat en vis met patat" hahaha), kopje thee erbij, dagboekje schrijven en naar Nederland en Qatar bellen en SMS-en om de eenzaamheid een beetje te doorbreken. Het is hier ontzettend druk op straat en je wordt continu aangesproken door mannetjes die je een tour willen aansmeren. Blij dat ik even rustig kon zitten op een rustig terras met hekje erom. Ik moet weer even de backpack-instelling krijgen, en niet te verdwaasd met Planet in mijn hand door de stad lopen. Dan vraag ik er ook om. Dus kin in de lucht en meest arrogante blik opzetten en dan gaat het beter. En nu denken wat ik morgen ga doen. Heb geinformeerd naar een tourtje, maar moet gelijk weer $50 kosten en het chillen bevalt me eigenlijk nog wel. Ga zo lekker in mijn warme bedje liggen! Is hier dus maar 15 graden.... In Afrika... Misschien morgen nog maar een dagje chillen.... Ga nog actief genoeg worden deze vakantie!

Op bed

21 juni 2008

Ik heb niet echt een lekkere start... Ik heb ofwel iets verkeerds gegeten, al acht ik de kans daarop klein want ik heb hier nog amper iets gegeten of gedronken, of ik ben slachtoffer van de Malarone. Anyhow: ik lig al de hele dag op bed. Zo dicht mogelijk bij een (normale) WC. Ben vanmorgen wel gewoon opgestaan, want ik moest tenslotte uitchecken. Kopje thee als ontbijt, beetje internetten en denken hoe ik in hemelsnaam deze dag ga doorkomen. Het antwoord liet lang op zich wachten. Het dorp in gaan zag ik niet zo zitten want ik voelde me niet fit genoeg om alle mannetjes en verkopers van me af te houden. En dan kom ik straks weer $50 lichter en twee schilderijtjes rijker thuis (op mijn eerste dag!!!). Ik besluit maar gewoon op het terras van het hotel te blijven vandaag. Boekje, Ipodje en dagboek erbij. Het is 12:00. Nog een uur of negen voordat Meindert en Pieter hier zijn. Na tien minuten ga ik maar weer eens naar de WC, dat hier ook weer zo'n heerlijk gat is, lekker als je je zo voelt als ik nu....Ik heb geen keus. Het leuke aan alleen reizen is dat er ook niemand even op je tas kan passen. En een kamer had ik al niet meer. Dus ik had ook nog een paar kilo rugzak bij me op de WC die ik natuurlijk nergens anders kon laten dan op mijn rug. Het vooruitzicht dat ik dit elk half uur mag doen is niet erg aanlokkelijk. En met mijn hoofd op het tafeltje slapen lukt ook al niet. Zo duurt de dag lang. Ik heb advies uit Qatar nodig om de krent die ik ben te overtuigen dat ik beter weer een kamer kan nemen zodat ik tenminste kan liggen en slapen. Dus zo komt het dat ik nu al bijna twee hele dagen aan hokje nummer 311 gekluisterd ben. Met TV weliswaar, Knappertjes erbij om iets binnen te krijgen en mijn darmen weer werk te geven zodat ik naar de WC kan blijven lopen en veel water. Inmiddels is het half zeven en ga ik zo maar eens proberen wat te eten. En dan hopen dat de vlucht van Meinder en Pieter op tijd is. En dat dit de eerste en laatste beproeving was en de rest van de vakantie gewoon goed gaat.

Arnoud responded:

Nou hoop dat het inmiddels beter gaat. Wellicht duurt het nog wel even voordat je dit leest omdat jullie als ik het goed begrepen heb ter plaaste van het te bouwen kinderhuis geen elektra hebben. Suc6.

Arnoud