Van Phnom Penh naar Saigon

Phnom Penh     (09-11-2006)

We zijn nu in de hoofdstad, Phnom Penh. Drukke stad, maar nog lang niet zo groot en druk als Bangkok. Wat dat betreft een uit de kluiten gewassen stadje. Ook hier is het weer een stuk toeristischer dan de rest van het land, hoge prijzen, etc. Belangrijkste historie en bezienswaardigheden in deze stad zijn van de Khmer Rouge-tijd. In 1975 is de stad door de KR leeggehaald en heeft vervolgens 4 jaar leeggestaan. In NL hebben we ons al erg in deze historie verdiept en het is raar om te zien dat de stad helemaal leeg is geweest. We hebben inmiddels een aantal mensen gesproken die het allemaal zelf hebben meegemaakt, hun vader 'kwijt' zijn, etc. De twee bezienswaardigheden zijn S21, de geheime gevangenis van het regime waar mensen werden gemarteld om valse bekentenissen af te leggen, en de Killing fields, waar deze mensen vervolgens genadeloos werden vermoord. Bijzonder om te zien, vooral als je stilstaat bij het verhaal erachter. Het valt wel op dat weinig toeristen weet lijken te hebben van wat er precies is gebeurd, en vooral geshockeerd zijn door het geen ze daar zien, terwijl wij de verhalen zelf eigenlijk veel shockerender vonden.

De weg naar de Killing Fields werd afgeraden om te fietsen, maar wij zijn nu eenmaal bikkels!! Dus.... precies. Oke het was misschien niet overdreven..... De normale weg was opgebroken, dus we moesten via een onvindbare omleiding. Slecht!! We waren geradbraakt toen we er aankwamen! Maar wel weer wat km op de teller! Over de teller gesproken: we zitten op 580 km in 12 dagen! Best aardig toch?? Nog maar 700 te gaan! :-)

Vandaag hebben we een kookcursus gedaan, heel leuk en ook lekker! (verrassend he, aangezien ik het zelf klaar moest maken.....)
Morgen op pad naar het zuiden, hoe weten we nog niet! Eerst nog even een massagetje scoren om de kuiten weer even voor te bereiden.....

Naar de kust     (13-11-2006)

Eindelijk chillen op het strand!! We zijn eindelijk bij onze welverdiende EEN DAG op het strand aanbeland! :-) We zijn in drie dagen van Phnom Penh naar Kampong Som gefietst, pittig stukje! Het is heuvelachtiger geworden en de afstanden langer. Gisteren wederom even 100 kilometertjes uit de alsmaar dikker wordende benen geperst! We blijven continu de planning aanpassen omdat we steeds van mening veranderen wat we willen! Na een paar dagen fietsen veranderen we de planning zodat we wat meer relaxt-tijd op het strand en tussendoor hebben, en na een paar dagen niet-fietsen vinden we weer dat we toch op fietsvakantie zijn en worden de vrije dagen of taxiritjes weer geschrapt! Ik ben benieuwd hoe de rest van de reis er uieindelijk uit komt te zien.

Raar om te beseffen dat we over twee weken weer aan het werk zijn! De eerste weken gingen ontzettend langzaam, niet omdat het niet leuk was, maar omdat we heel veel zien en meemaken, dat het moeilijk voor te stellen is dat dat allemaal in twee weken is gebeurd. Nu zijn we de helft gepasseerd en gaat het ineens heel snel, helemaal met zo'n dag niets doen op het strand! Morgen moeten we weer aan de bak, strand is altijd wel leuk, maar het is hier heel toeristisch, veel backpackers die een maand niets doen en nog de hele dag slapen ;-) en weinig Cambodjaans. En we hebben nog een paar honderd kilometer in het verschiet, verdeeld over een paar hele lange etappes achter elkaar, dus we willen ook nog een beloning voor aan het eind in het vooruitzicht stellen! Dus planning is nu om twee daagjes strand in Vietnam te doen, helemaal aan het eind. Dat betekent dus doorfietsen, want dat zat in eerste instantie niet in de planning! Maar jonge, je moest onze kuiten eens zien, serieus! Van vier ongetrainde slappe kipfilets naar vier stalen bonken!! :-D Af en toe een massagetje om te zorgen dat ze goed vertroeteld worden......

Gisteren hier naar toe was het laatste stuk van de 100 km nog even een klim van 20 km. Ons boekje noemt dat heuvelachtig, maar wij vinden dat megabergachtig! En dan komen er, als je met 8 km/h de heuvel op probeert te komen, kinderen naast je fietsen voor een paar honderd meter zo van: heeee ik kan sneller dan jullie, haha! Nou ga ervoor eerst eens 100 km fietsen en probeer het dan nog een keer! Ik heb amper puf om een woord terug te zeggen. 

We hebben inmiddels wel alle versnellingen van de fiets geprobeerd, dus mooi om te weten dat ik die niet voor niks heb gekocht! Laagste snelheid tot nu toe: 6 km/h heuvel op, hoogste 53 km/h, heuvel af uiteraard! En.... de eerste lekke band, en niet zomaar eentje, maar die van het karretje! En die heeft aan autoventiel, en we hebben een heel assortiment fietsspullen, maar geen pomp met autoventiel.... En we zaten ook nog eens niet in de buurt van een dorp of tankstation.... Gelukkig wel bij een hotel, en het was snel gefikst. Verder nog geen enkel probleem met de fiets, afgezien van heel veel schaafplekken op mijn mooie gele fiets en lichte slagen in het wiel. 

Ook weinig tot geen problemen met de gezondheid, we zijn alleen allebei verkouden van de fan op de kamer! Het is hier zo snoeiheet dat je die 's nachts wel aan moet houden, en ook tegen de muggen, maar dan lig je dus vol in de wind. Weet dat dat niet goed is, maar dat boeit even niet als je de halve nacht wakker ligt van de hitte.... Dus eerst Ronald aan het snotteren, niezen en keelpastilles, en nu ik! Gelukkig hebben we hier in Kampong Som eindelijk wat 'normale' dingen gevonden, zoals voeding voor mijn chocoladebehoefte en dus ook Fisherman's Friends. Elke keer als we in een toeristische stad zijn heb ik trek in pizza (eet in NL amper pizza....) en elke keer valt hij tegen, ik ben zo hardleers! We zijn inmiddels ook half vegetarier geworden want al het 'vlees' dat we krijgen is enkel bot met een ienimienie stukje vlees... Veel te veel werk! Ik vraag me af of we ook nog zijn afgevallen, harde inspanning en niet zo bijster veel eten! Maar wat we eten is vaak baggervet. En als het even kan chips voor een beetje krachtvoer! hihi. 

Al met al bevalt het nog steeds prima, hitte is nu ook wel prima, het relaxte is wel dat je zoveel zweet dat je nooit naar de wc hoeft onderweg! En ik maar zinnetjes leren zoals: 'waar is het toilet?' Nooit gebruikt! En dan drinken we echt wel een litertje of 4 op een dag denk ik. Een maand is echt relaxt, collega's: dit ga ik vaker doen hoor! Nu klinkt 'nog maar anderhalve week' echt superkort! 

Vanaf morgen gaan we een paar dagen de kust langs, en dan naar Vietnam. We hebben een NL in Phnom Penh ons visum laten regelen, maar die kerel was te dom om te poepen, heeft bijna ons visum te laat in laten gaan! Hij was vergeten te vragen wanneer we er heen gingen en heeft zelf maar zitten gokken, omdat ik een keertje "over twee weken" had laten vallen. Ding is een maand geldig, we hebben verteld dat we een maand weg zijn, en dat we in Bangkok waren begonnen..... Hoe moeilijk is het dan uit te rekenen dat we geen maand in Vietnam zullen zijn??? Maar goed, hij heeft het exact op de goede dag gezet. Ben benieuwd hoe Vietnam is, de meeste fietsers vinden het een grote tegenvaller na Cambodja. Ik hoop wel dat de kinderen nog een beetje zwaaien daar, anders wordt het afkicken van mijn Sinterklaasgevoel! 

Volgende nieuws komt denk ik uit Vietnam, maar als we nog veel leuks te vertellen hebben misschien eerder.
Tot dan! Liefs

Vietnam     (17-11-2006)

Ik kwam er gisteren achter dat ons vorige berichtje. van het strand van een paar dagen geleden, niet was geactiveerd! (beetje rare site is dit). Dus het staat er pas sinds gisteren, maar was al van 13 november! En toen ik gisteren aan een nieuw bericht wilde beginnen klapte de modem van de enige compu in het dorp met internet eruit......

We zijn net in Vietnam aangekomen en tadadadadadadada........................ 1000 km gehaald!!!! Precies op de grens! Goeie timing he?? Tot nu toe lijkt Vietnam wel anders dan Cambodja, veel welvarender (lijkt, zijn er nog te kort om snelle conlusies te trekken!).

Eergisteren hebben we een motor gehuurd (wilden een keer lui doen haha) en hebben een tocht een berg op gemaakt naar een of ander verlaten Hill Station. Enkele reis was 34 km onverhard, alleen voor ervaren chaufs! Supermooie tocht, het kostte alleen wel wat meer tijd dan gepland! En ontspannen was het ook niet echt, we hebben er meer zadelpijn aan over gehouden dan aan drie weken fietsen! Maar absoluut de moeite waard!

Nu nog een paar bikkeldagen voor de boeg, nog 4 dagen van een kleine 100 km each. Maar dan ruimte voor nog meer strand helemaal aan het eind van de reis.

Liefs!

Bijna aan het eind!     (19-11-2006)

Nog even een klein berichtje vanuit My Tho voordat we koers zetten naar Ho Chi Minh! Vandaag de laatste dag gefietst, we moeten de totaal score nog berekenen maar het is een kilometer of 1250 geworden, in iets meer dan drie weken fietsen. NIet slecht toch?? 

Vandaag de meest onbeschofte ervaring tot nu toe (of moet ik dat "cultuurverschil" noemen?)! Hier in Vietnam zijn ze nogal van het heel hard in je gezicht gaan lachen omdat je blanke bent (denken we?). Vandaag gebaarden we of we bij een tentje ook konden eten, ja dat kon. Hadden we drankjes besteld en gekregen, gaat dat meisje van de bediening naast me staan, naar me wijzen, en slap liggen van het lachen. En oh nee, jullie kunnen hier niet eten. Schijt!! Dan niet. 

Meer nieuws vanaf het strand, waarom krijgen we zo weinig berichtjes in ons gastenboek, wordt het soms saai ofzo??

Wat een reis: 20 uur onderweg!     (21-11-2006)

Ho Chi Minh City is gelukt gisteren, maar sjonge jonge wat een dag!!! 20 uur op geweest, met heel veel onverwachte wendingen!

OKe, het begon ooit zo: we wilden met een vrachtboot van My Tho naar Ho Chi MInh City varen. Dat hadden we gelezen, en dan ga je 's nachts mee op zo'n vrachtschip en dan krijg je een hangmatje en ben je illegaal bezig omdat de staat er niet aan verdiend. Hartstikke stoer natuurlijk!! Daar moest je een 'mannetje' voor vinden in My Tho die dat regelt, en die zou op een bepaalde plek moeten staan. Daar wordt het al ingewikkeld want veel ervaring met mannetjes in het illegale circuit zoeken hebben we allebei niet! Het verhaal van de mensen die we wel konden vinden was dat dat vroeger wel gebeurde maar tegenwoordig niet meer, omdat de vrachtschepen een andere route varen. Maar we hebben zelf wel een bootje in de aanbieding voor 60 dollar! Jaja die kennen we. Wie spreekt er de waarheid? Ondertussen ons 'mannetje' maar niet kunnen vinden, volgens een andere vent was hij de stad uit. Tja, wat is waar?? OKe, plan B. We zoeken die vrachtschepen zelf wel op, en gaan gewoon liften maar dan op de boot. Je doet het goed of je doet het niet. Wij die halve stad doorfietsen op zoek naar vrachtschepen. Probeer dat maar eens uit te leggen aan mensen die GEENEEN WOORD Engels spreken: gebaar boot, gebaar in- en uitladen en denk maar niet dat dat aankomt..... Geen enkele vrachtboot te vinden, vooral vissersboten. Nog op wat andere plekken rondgevraagd maar tevergeefs. Toch maar een hotel zoeken dan want het ziet er naar uit dat we vannacht niet naar HCM City gaan. Staan we bij het hotel, komt ons 'mannetje' aangewandeld, doorverwezen naar ons door een van die eerdere pipo's waarvan we niet wisten of hij eerlijk was of niet. Ook ons mannetje zegt dat het tegenwoordig niet meer kan, want de schepen varen op onregelmatige tijden waardoor hij niets kan afspreken voor 'meelifters'. Hmmmm... Iedereen vertelt toch wel hetzelfde verhaal. Maar... ook hij heeft een bootje, en dat moet dan 50 dollar kosten (dat is wel de prijs die in alle boekjes staat, 8 uur varen). OMdat we alleen nog maar door de Mekong Delta gefietst hebben en je eigenlijk ook over de Mekong moet varen, besluiten we dat dit dan toch wel het nieuwe plan wordt, plan C inmiddels. Ze zeggen telkens dat je in twee uurtjes met de bus er ook bent, maar het gaat om de ervaring tenslotte! Dus afgesproken met bootjesmeneer om 5:30 bij het hotel, want de zonsopkomst op de Mekong is zo mooi. Prima. 5:30 volgende ochtend zitten wij in het bootje. PIkant detail: ook deze manier is illegaal. Want ook hier verdient de staat niets aan. Als je een legaal bootje boekt kost het 15 USD per uur, en dan betaal je voor 16 uur omdat hij ook terug moet. Dus..... je voelt hem aankomen. Wij zitten leuk in dat bootje foto's te schieten, SMS-jes naar het thuisfront te sturen hoe leuk wij in een bootje op de Mekong zitten, en na een half uurtje duiken we de bosjes in. En onze captain spreekt geen Engels, een paar woorden. Wij verstonden 'toilet', nee we hoeven niet. Na een tijdje wachten worden we toch wel ongeduldig en snappen we niet waarom we maar in de bosjes blijven liggen. Bleek het dus om de 'polais' te gaan, coppers die de doorvaart blokkeren om illegale bootjes tegen te houden!! GVD GVD!! En onze captain wordt genadeloos gearresteerd als hij doorvaart. Nee jullie gaan maar fietsen, ik ga niet verder. Staan we om 6:15, in een of ander bosje, met ons hele hebben en houwen, de boot uit gemieterd!! Wel weer 50 dollar bespaard, dat wel, maar ook tot de conclusie gekomen dat het illegale circuit niet voor ons is weggelegd!!
Ondertussen zijn we nog steeds niet in HCM City. We fietsen een stukje door de bush bush en staan op een grote weg, 2 km van My Tho pas!! Toch maar fietsen dan,we zitten inmiddels bij plan D. Maar Ronald had zich helemaal ingesteld op niet meer fietsen dus die bedenkt al gauw plannen E en verder. Ik wil op zich nog wel fietsen want het schijnt een mooie route te zijn, en vind het ook wel leuk om HCMC in te fietsen. Maar na 20 km krijg ik daar al spijt van want ik heb eigenlijk ook helemaal geen zin meer. We besluiten in het eerste het beste grote dorp de bus of desnoods taxi te nemen, we hebben tenslotte geld over vandaag. In dat grote dorp is geen enkele bus, taxi of wat ook te vinden die naar HCMC gaat, dus plan E: liften. Toch nog een beetje Peking Express! Als we bij een mannetje met Tranporter staan komt er een bus voorbij rijden, dus Ronald erop af rennen, gaat u naar HCMC, mooi kunnen we mee?? Geen gewone bus, maar een lege bus die zonder mensen naar een soort remise ging. Gelukt! God mag weten waar we uitkomen, maar we zijn in ieder geval weer onderweg. Gratis (jaja!) In een plaatsje 20 km van My Tho worden we eruit gegooid, en als je goed hebt gelezen hadden we al 20 km gefietst.... We zijn nu dus vanuit een klein gehucht naar de grote weg gebracht, maar wel ontzettend uit de richting!! Qua km nog niets opgeschoten! Op het punt waar we staan zou het volgens onze chauf een eitje moeten zijn om een bus naar HCMC aan te houden, want die komen hier weer gewoon langs. Nou vergeet het maar. Al die bussen zitten vol, hebben geen imperiaal op het dak voor de fietsen, of zwaaien vrolijk terug als we gebaren dat ze moeten stoppen. Kansloos!! Dan maar terug fietsen naar de dichtsbijzijnde stad (waar we ongveer 3km buiten staan) en een busstation zoeken. Busstation is ontzettend moeilijk voor mensen die geen Engels spreken, want als je het woord voor bus zegt wijzen ze naar de bushalte. Ja been there done that maar dat werkt dus niet. Een ijverig Engels oefend scholiertje wijst ons uiteindelijk de goede weg. Oke bus gevonden, prima, maar de meeste bussen willen dus geen fietsen mee! Eindelijk een bus gevonden die ze onderin wil stoppen, dus we zijn zowaar weer onderweg. In HCMC komen we bij een van de vele busstations aan, het is ondertussen nog steeds maar twaalf uur, en nu willen we hier eigenlijk niet blijven, maar met een andere bus naar het strand dat hier 200 km vandaan ligt! Uitdaging nummer zoveel vandaag! Neee dan moet je weer een andere van de 5 busstations hebben, maar welke? Door HCMC fietsen is erg leuk, tikkie drukker nog dan het terugfietsen van Angkor wat we hebben gedaan en het fietsen door Phnom Penh! Na een hoop rondgevraag bij busmaatschappijen blijkt dat ze allemaal geen fietsen mee willen nemen, of we betalen er dubbel voor (zoals meestal hier). Plan B van deze uitdaging dan: we zoeken een hotel waar we niet willen slapen maar alleen twee fietsen, een kar en een grote tas willen achterlaten voor twee dagen, liefst zonder ervoor te betalen. Verbazingwekkend genoeg is dit snel gefikst, dus het plan is nu om zonder bagage naar het strand te gaan. We willen direct weg, maar de bus rijdt alleen om 20:00. En het is nog steeds pas half twee. Dan maar vast een beetje sight-seeen, nieuwe T-shirts op de markt kopen want alle kleren hebben we nu wel een paar keer aangehad en de was is pas morgen weer klaar en dan zijn we naar het strand, dus nu lopen we unisex in nep-Ralph Lauren polo's, babyroze en babyblauw haha. Beetje eten, drinken, tijd doden en om 20:00 in de bus die er 4 uur over moet doen maar om 01:00 aankomt. Gelukkig hebben we nu eens een hotel gereserveerd en we worden voor de deur afgezet. 20 uur verder sinds we uit My Tho zijn vertrokken...... Niet te geloven dat we vanmorgen nog in dat bootje zaten!! Poeh!

In My Tho zijn we weer gemasseerd, dit keer op een aparte manier, een vrouwtje dat op je gaat staan en over je heen gaat lopen! Arelaxt! Na een halfuur stoppen ze ermee terwijl we voor een uur betaald hebben en ze eisen ook nog een fooi ter waarde van een hele massage. Rot op. Maar echt boos worden kunnen we niet, want in Vietnam moet je je paspoort aan het hotel geven totdat je weer uitcheckt. Ons beleid is: nooit je paspport weggeven. Dus na een discussie die hoog oploopt bij de receptie komen we erachter hoe de vork in de steel zit: het hotel moet elke avond met de paspoorten van zijn gasten naar het politiebureau om de paspoorten en visa te laten checken. Wij kunnen dus niet dreigen met uitchecken want we worden er gewoon uitgezet.... Maar ook maar even gedeisd houden over die massages dus zolang ze onze paspoorten nog hebben. Arelaxed! 

HCMC hebben we dus heel kort gedaan, morgen weer terug en dan gaan we nog die Vietcong tunnels bekijken en nog een keer terug naar het oorlogsmuseum want dat dachten we in een uurtje te doen (S21 in PP was ook zo klaar) maar we hebben er wel wat meer tijd voor nodig. Vandaag relaxdagje strand gehad en morgen nog een halve dag en dan moeten we weer terug met de bus.

En over 3 dagen weer vliegen! Sjonge! Ik zal niet zeggen dat het snel is gegaan want we hebben zo ontzettend veel gezien en vooral getrapt dat het niet voorbij is gevlogen! Wel een cool idee dat we helemaal uit Bangkok zijn komen zetten, mensen hier zijn ook echt helemaal in shock als we dat vertellen! :-) Beetje trots zijn we natuurlijk wel! Met het vliegen begint ook de uitdaging van het inpakken en het verpakken van de fietsen weer, nu met nieuwe EU-handbagageregels! Al onze kleren zijn zo ontzettend verbleekt in de zon dat we veel weg kunnen gooien dus dat scheelt weer in bagage. En dan zo lang op ons kont zitten als we nog nooit hebben gedaan deze vakantie: 18 uur vliegen! 

Denk dat dit het laatste berichtje is, foto's komen later wel, want deze compu roept dat we virussen op de camera en de IPOD hebben dus ik durf er even niet aan te komen.... Thuis weer!

Liefs en tot snel, succes met de verkiezingsellende, we volgen het met spanning!

thuis...     (25-11-2006)

We zijn weer thuis, 1500 foto's en 3,5 uur video rijker! Dank voor alle berichtjes in ons gastenboek, we hebben een geweldige vakantie gehad en zijn zo enthousiast over het fietsen dat we het vast nog wel een keertje gaan doen! De reis terug is goed verlopen, wederom een persoonlijke overwinning van een kilootje of 70 meenemen zonder bijbetaling :-)

Dit is ook het einde van het weblog, omdat we de datum hebben veranderd blijft de site nog tot december 2008 online dus jullie kunnen nog lang nagenieten.....

Zie jullie snel!

Marlies en Ronald