Mojito's, sigaren en de bus naar Papendrecht

Mijn plan van 'elke dag een foto' met bijbehorend blogje lukt voor geen meter. Punt 1 is internet in Cuba veel te schaars en duur (5 euro per uur!) en ten tweede moet ik rustig nadenken over dat soort blogjes en foto's erbij uploaden en in combinatie met dat vorige schiet dat dus niet op. Vandaar - omdat we een half uur internet op een verplichte 1-uur-prepaid kaart overhebben - nu een snel in elkaar geklust verhaaltje over de eerste week van ons tripje.

Cuba is een land van duizend meningen, en dan met name van toeristen. Mijn mening is nog niet helemaal gevormd omdat we voor ons doen buitengewoon veel op het toeristische pad blijven en er amper vanaf komen. Daardoor ben ik geneigd een groot stempel toeristisch op het land te drukken. Todo para la dinero, voor alles moet je diep in de buidel tasten. We hebben net een ochtend gefietst, naar een als mooi bestempeld strand, en daar moest je (afgerond) een euro per fiets betalen om hem te parkeren. En tegen een boom zetten mag niet en meenemen het strand op ook niet. En dan te bedenken dat mensen hier een tientje per maand verdienen. Dat soort dingen. Op de kwaliteit van het eten was ik door mijn mede-bloggers al voorbereid en we zijn blij dat Mexico in zicht komt.

Havana is een erg mooie stad die een beetje doet denken aan Zuid-Europa maar dan in de jaren vijftig. Er rijden veel oude auto's en paardenkarren en als je alle huur-Hyundai Atossen wegdenkt lijkt het net een openluchtmuseum. We sliepen bij mensen thuis in het oude centrum - dat is minder avontuurlijk dan het klinkt, want dat doen de meeste reizigers hier, omdat de hotels lelijk, duur en van de staat zijn en de Casas Particulares klein, mooi en particulier. Uiteraard ben je niet in Cuba geweest zonder de nodige mojito's en Cubaanse sigaren genuttigd te hebben dus daarin hebben we geen tijd verspild. Pa, Arjen en Sidney, jullie tellen echt niet mee zonder Cohiba 6 of Montecristo 2! (kunnen helaas geen Cubaanse sigaren naar Cancun meenemen)

De Vinales vallei in het westen was onze tweede stop, Cuba van de plaatjes. Tabaksplantages en cowboys rondom een klein plattelandsdorpje waar 7000 mensen wonen maar wel 350 (!!) van die Casas Particulares staan die 2 kamers verhuren. Ongeveer elk huis dus. Wij hadden een erg leuke met een bord vol kreeft als avondeten. In de Vinales vallei gaan alle toeristen paardrijden en wij dus ook (zie alinea 2....). Het idee was 1 of 2 uur maar de gids had meer zin in 5 uur. Leuk hoor maar ons gepland middagje fietsen viel in het water en werd een tochtje door een grot. Het fietsen hebben we de volgende ochtend goedgemaakt.

Nu zitten we in het midden van het land, gisteren in Cienfuegos en nu in Trinidad, allebei Wereld erfgoed maar erg toeristisch. Er is in de stadjes zelf weinig anders te doen dan de architectuur bewonden dus daar zijn wij altijd snel klaar mee. Gisteren ochtend hebben we vast gekeken of we het duiken nog niet verleerd waren en voor het eerst onze onderwaterbehuizing van de camera getest, super!! De foto's en filmpjes zijn  geweldig! Volgen snel een keer. Straks in de bus terug naar Havana, 6,5 uur en in deze bus mogen geen Cubanen, en in andere bussen mogen geen buitenlanders. Echt opgaan in het land is lastiger dan elders.

Hasta la vista, en hoe het komt dat we een bus naar Papendrecht Busstation tegenkwamen in Havana houd ik nog even spannend voor later! =D