De bus naar Papendrecht

1994 - Dordrecht
Het regent weer eens. Het laatste uur is uitgevallen dus ik ga wel met de bus in plaats van mama te bellen. Als ik een buskaart heb tenminste. De bushalte is vijf minuten lopen, bij het station. Ik zet mijn walkman op en luister naar Van Dik Hout. Bus 163 naar Papendrecht Busstation, die ik tegenwoordig vaak neem als ik niet met de fiets ben vanwege de regen. Het valt me op dat steeds meer gele bussen plaats maken voor groene Connexxion bussen. Leuk kleurtje, wat moderner. Wat er nu met de gele bussen gaat gebeuren vraag ik mezelf niet af. Genoeg andere dingen om me druk over te maken.

2010 - Havana
Verveeld kijk ik uit het raam. Ik herinner me weer hoe saai busreizen kunnen zijn op vakantie. Sinds we de fiets en Nissan hebben ontdekt reizen we nog maar weinig met bussen. Nu hebben we vier uur voor de boeg in een luxe bus vol toeristen. Cubanen mogen niet met deze bus reizen en wij niet met Cubaanse bussen. Ideetje van Fidel. 
We zijn net weg bij het busstation in Havana, dat op een onmogelijke plek in de stad ligt en ons al kapitalen heeft gekost om te komen, tot tweemaal toe. Met twee fleecedekens  - we zijn voorbereid op de airconditioning - en mueslirepen - we zijn ook voorbereid op het gebrek aan snacks in dit land - heb ik me tegen het raam genesteld. Mijn IPod wordt mijn beste vriend deze vakantie.
Wat grappig, hier staat weer zo´n oude Nederlandse bus. Gisteren in het centrum zagen we er ook al een. Connexxion, staat er zelfs nog op.
drecht.
pendrecht.
Ho-ly shit. Camera camera camera!!! We rijden al weg bij het stoplicht en ik kan nog net op tijd klikken. Ik moet de foto terugkijken om te zien of ik het me niet verbeeld heb.
Het staat er echt.
Papendrecht busstation.
Hoe bizar.
Hier zijn onze gele bussen dus beland.